Tongariro Crossing
12 november 2012 - Tongariro National Park, Nieuw-Zeeland
Even geleden dat we nog kunnen berichten hebben: lastig om te internetten of te weinig tijd...
Vrijdag hebben we dus de overtocht gemaakt van het Zuidereiland naar het Noordereiland. De lucht was stralend blauw en de zee kalm, hierdoor leek onze overtocht eerder een cruise doorheen de vele (schier)eilanden.
Wellington is wel de hoofdstad van Nieuw Zeeland, maar is niet zo groot. We hebben het Te Papa Museum beozcht, één van de grootste musea ter wereld. Je maakt er kennis met de natuur, het leven, de cultuur, de geschiedenis en de geografie van Nieuw-Zeeland.
Zaterdag was een rij-dag naar het Noorden. Vanop 150 km afstand zagen we de witte vulkanen reeds opduiken boven de horizon. De glooiende weilanden met schaapjes maakten plaats voor wilde natuur. Nog snel transport geboekt voor de tocht (Tongariro crossing) van zondag. De weersvoorspelling: toenemende bewolking met regen en sneeuw vanaf de vroege namiddag... wordt dus spannend.
Zondagochtend om 8 u op het appel voor de shuttle. Eerst nog eens goed gelachen met 4 jonge vrouwen die daar “klaar” stonden in short, zonnenbril en een mini-rugzakje. De shuttle-man was niet echt bereid om ze mee te nemen zonder goede regenkledij, stapkledij en voldoende water.
Het eerste deel van de Togariro crossing was continu bergop tegen de flank van de vulkanen. We moesten stijgen van 1100 naar 1900 meter. Het weer was gelukkig nog goed, af en toe zonnige perioden en blauwe luchten en open zicht op de vulkaantoppen. Toen we net op de top kwamen (Red Crater) begonnen lage wolken en mist het zicht te belemmeren. Gelukkig nog enkele mooie foto’s kunnen nemen en picknicken achter een rots (uit de wind).
De rest van de tocht verliep in de mist.
Tijdens de afdaling kom je in een gebied waar de Tongariro vulkaan op 6 augustus is uitgebarsten. De schuilhut is doorboord door lavastenen die als bommen door het dak werden gekatapulteerd (zie foto blog). De planten en de bodem zijn nog overdekt door een dikke laag grijs stof. Aangeraden wordt om dit gebied zo snel als mogelijk te doorkruisen. Erik had wel een een nieuwe vulkaanuitbarsting besteld, maar moet blijkbaar een verkeerde datum ingegeven hebben op de website, want we hebben niets gezien.
Net toen we beneden op de shuttleparking kwamen begon het te gieten. Voor de derde keer deze reis perfect getimed ! Weer een kleurtje bij, een ervaring rijker en een wandeling van wereld-formaat op ons palmares.
Om deze mooie dag te besluiten en ons spieren te verwennen naar de hot pool (privé-bad voor 5) en daarna de plaatselijke Italiaan verkend.
Vandaag, maandag, zijn we onderweg naar de Waitomo Caves... Verslag volgt ...

Prachtig gewoon! Er zijn geen woorden voor. Dit is een unieke ervaring. En de sfeer zit er goed in.... hoe kan het ook anders.
Zo te zien is het daar niet overal lente... natuurlijk met zo'n beklimming van bijna 2000 meter hoog!
Met veel plezier daar.
En voor de rest: enjoy!!